ἀβίοτος
ἀβίοτος, making life unliveable
ἀβίοτος, ον,
- making life unliveable, κατακονὰ ἀ. βίου, ἀ. βίου τύχα E. Hipp. 821, 868; βίοτος AP 9.574 (v.l. κοὐ βίοτον).
que hace imposible vivir
κατακονά ἀβίοτος βίου
ἄχος
ἀ·βίοτος, ος, ον, c. ἀβίωτος, Eur. Hipp. 821, 867.
ἀβίοτος, βίοτος, Ep.adesp. 653 (IX.574), = ἀβίωτος.