ἀβίωτος
ἀβίωτος, not to be lived, insupportable
- not to be lived, insupportable, ἀ. πεποίηκε τὸν βίον Ar. Pl. 969; ἀ. ζῶμεν βίον Philem. 93.7, cf. 90.7, Boeth.Stoic. 3.266; ἀ. χρόνον βιοτεῦσαι E. Alc. 242; ἀ. ᾤετʼ ἔσεσθαι τὸν βίον αὑτῷ D. 21.131; ἀ. ἡγουμένων τὸ καταγνωσθῆναι Phld. Mort. 35:—ἀβίωτόν [ἐστι] life is intolerable, Pl. R. 407a; ἀ. ζῆν Id. Lg. 926b; ἀ. ἡμῖν E. Ion 670. Adv. ἀβιώτως, ἔχειν Plu. Dio 6; αἰσχρῶς καὶ ἀ. διατεθῆναι Id. Sol. 7.
- II ἀβίωτον, τό, = κώνειον, Ps.-Dsc. 4.78.
I
1 indigno de ser vivido, insoportable
βίος
ἀβίωτον χρόνον βιοτεῦσαι
• ἀβίωτον c. o sin ἐστί no merece la pena vivir
ἀναπτύξω ... ἀβίωτον ἡμῖν ... ὄν
te mostraré que la vida me es insoportableἀ. ζῆν
δι' αἰσχύνην ἀβίωτον ἡγεῖτο τὸν βίον ἔχειν
2 de pers. carente de medios de subsistencia en uso pred.
καταστήσας με ἀβίωτ[ο]ν παντελῶς
3 que no vive Sud.
II subst. τὸ ἀ. bot. cicuta mayor, Conium maculatum L., Ps.Dsc.4.78.
III adv. -ως de manera insufrible
ἔχειν
• Adv., ἀβιώτως διετέθησαν ὑπὸ λύπης Plut. Hol. 7, sie mochten vor Traurigkeit nicht leben ; ἔχειν, vom Kranken, aufgegeben sein, Dio. 6.
- not to be lived, insupportable, ἀβ. πεποίηκε τὸν βίον Ar.; ἀβίωτον χρόνον βιοτεῦσαι Eur.; ἀβίωτόν ἐστι life is intolerable, Eur., Plat.; adv., ἀβιώτως ἔχειν to find life intolerable, Plut.