ἀγήρως

ἀγήρως, ων (γῆρας), nicht alternd, ewig jung, Hom. neunmal, ἀγήρων ἀθανάτην τε Il. 2.447, ἀγήρω τʼ ἀθανάτω τε Il. 12.323, 17.444, ἀθάνατος καὶ ἀγήρως Il. 8.539, Od. 5.218, ἀθάνατον καὶ ἀγήρων Od. 5.136, 7.257, 23.336, ἀθανάτους ὄντας καὶ ἀγήρως Od. 7.94. Vgl. ἀγήραος. – Acc. sing. h.Cer. 242 ἀγήρων, wofür Hes. Th. 949 ἀγήρω steht ; acc. pl. ἀγήρως H. in Apoll. 151, wie Ep.adesp. 183 (APP 169 τιμὰς ἀγ.); Soph. ἀγήρως χρόνος Ant. 604 ch. In Prosa ἤπαινος Thuc. 2.43 ; εὔκλειαν ἀγήρω καταλιπεῖν Dem. 60.32 ; τιμάς ibd. 36 ; Plat. ἀθάνατον καὶ ἀγ. λόγων πάθος Phil. 15d ; ebenso Polit. 273e ; ἄνοσος καὶ ἀγ. Tim. 33a ; von Steinen Legg. XII.947d ; von Pflanzen, παραμένει ἀγήρω καὶ χλοερά Plut. Symp. 3.2 g.E.

ἀγήρως

[contr. fr. ἀγήραος, fr. ἀ-1 + γῆρας.]

Nom. dual ἀγήρω Il. 12.323, Il. 17.444.

Acc. pl. ἀγήρως Od. 7.94. Not subject to old age Il. 8.539, Il. 12.323, Il. 17.444: Od. 5.136 = Od. 7.257 = Od. 23.336, Od. 5.218, Od. 7.94.

Of the aegis Il. 2.447.