ἀγρεύς
ἀγρεύς, a hunter
ἀγρ-εύς, έως, ὁ,
- hunter, epith. of Aristaeus, Pi. P. 9.65; of Apollo, A. Fr. 200, Herod. 3.34; of Bacchus, E. Ba. 1192 (lyr.); of Poseidon, Luc. Pisc. 47; of Pan, Apollod. ap. Hsch.
- II of an arrow, AP 6.75 (Paul.Sil.).
- III a kind of bird, Ael. NA 8.24. (From ἀγρός, cf. οἰκεύς: οἶκος; the reference to hunting is secondary.)
1 Agreo, agreste, montaraz de dioses, interpr. como cazador:
ἄναξ ἀγρεύς
• de Posidón pescador Luc.Pisc.47,
θεοὶ ἀγρεῖς
dioses de la caza y la vida salvaje
• de una flecha cazadora, AP 6.75 (Paul.Sil.).
2 orn. prob. martín triste, Acridotheres tristis (L.), Ael.NA 8.24.
•DMic. ]a-ke-re-u[ (?).
ἀγρεύς, έως (ὁ)
1 chasseur, pêcheur, ép. de Pan, Apollon, Poseidôn, etc. Pd. P. 9, 67 ; Eur. Bacch. 1192 ; Luc. Pisc. 47, etc. ||
2 sorte d’oiseau, El. N.A. 8, 24 | ||
➳ Voc. ἀγρεῦ, Anth. 10, 22.
Étym. ἄγρα.
ἀγρεύς, ὁ, der Fänger, Jäger, Fischer, Pind. P. 9.67. Bei Aesch. frg. 379 u. Plut. amat. 14 Apollon ; Eur. Bacch. 1189 Bacchus ; Luc. Pisc. 47 Poseidon ; öfter in Anth.
Bei Ael. N.A. 8.24 ein Vogel.
Bei Ael. N.A. 8.24 ein Vogel.
ἀγρεύς
ἀγρεύω
- Ia hunter, Pind., Eur.
- IIof an arrow, Anth.