ἀδείμαντος
ἀδείμαντος, fearless, dauntless
ἀδείμαντος, ον, (δειμαίνω)
- fearless, dauntless, Pi. N. 10.17, etc.; ἦλθʼ ἀ. ποδί E. Rh. 697: c. gen., ἐμαυτῆς ἀ. without fear for myself, A. Pers. 162. Adv. -τως Id. Ch. 771.
- 2 where no fear is, οἰκία Luc. Philops. 31.
1 que no tiene miedo, valiente
σπέρμ' ἀδείμαντον
de Heraclesἀ. παῖς
ἦλθ' ἀδειμάντῳ ποδί
φωνή
• de cosas
οἰκία
2 adv. -ως valerosamente A.Ch.771, Pamph.Mon.Soter.37.
ἀ·δείμαντος, ος, ον :
1 qui ne s’effraie pas, intrépide, Pd. I. 1, 12 ; N. 10, 17 ; ἀδ. ἐμαυτῆς, Eschl. Pers. 162, sans crainte pour moi-même ||
2 où il n’y a rien à craindre, Luc. Philops. 31.
Étym. ἀ, δειμαίνω.
ἀδείμαντος, frei von Furcht, unerschrocken, Pind. παῖς I. 1.12 ; σπέρμα N. 10.17 ; οὐκ ἐμαυτῆς οὖσʼ ἀδ. Aesch. Pers. 158 ; πούς Eur. Rhes. 697.
• Adv. ἀδειμάντως , Aesch. Ch. 760.
• Adv. ἀδειμάντως , Aesch. Ch. 760.
ἀ˘δείμαντος
- 1fearless, of Herakles ἀθανάτων βασιλεὺς αὐλὰν ἐσῆλθεν, σπέρμʼ ἀδείμαντον φέρων Ἡρακλέος N. 10.17 τὸν ἀδείμαντον Ἀλκμήνα τέκεν παῖδα I. 1.12
ἀδείμαντος
δειμαίνω
- 1fearless, dauntless, Pind., etc.:—adv. -τως, Aesch.
- 2where no fear is, οἰκία Luc.