ἀδεισίθεος
ἀδεισίθεος, impious
ἀδεισί-θεος, ον,
- impious, λογισμοί Orac. ap. Jul. Ep. 88; ἄνδρος Procl. H. 3.12.
impío, que no teme a los dioses
ἄνδρες
λογισμοί
ἀ·δεισί·θεος, ος, ον [ῐ] qui ne craint pas Dieu, Oracl. (Jul. Ep. 88).
Étym. ἀ, δείδω, θεός.
ἀδεισίθεος, Gott nicht fürchtend, Sp.