ἀεικίνητος
ἀεικίνητος, in perpetual motion
ἀει-κίνητος, ον,
- in perpetual motion, Pl. Phdr. 245c, Philol. 21, Ruf. Anat. 27, Aen.Gaz. Thphr. p.46 B. Adv. -τως Arist. Mu. 400b31.
1 que está en movimiento continuo
αἰθήρ
ψυχή
οὐρανός
ὁ πλεύμων
• subst.
τὸ ἀ. ἀθάνατον
2 adv. -ως en perpetuo movimiento Simp.in Ph.435.3, Phlp.in Cat.50.28.
ἀει·κίνητος, ος, ον [ῑ] agité d’un mouvement perpétuel, Plat. Phædr. 245 c.
Étym. ἀ. κινέω.
ἀεικίνητος, [ῑ], Plat. Phaedr. 245c.
• Adv. -τως , Arist. mund. 6.
• Adv. -τως , Arist. mund. 6.