ἀερία
bot. aérea planta desconocida
χυλοὺς ἀερίας
ἀερία, ας (ἡ) [ᾱε] s. e. γῆ « la brumeuse », anc. n. de l’Égypte, Eschl. Suppl. 71 ||
➳ Ion. Ἠερίη, A. Rh. 4, 267.
Étym. ἀέριος.
λαβὼν κιρρὸν κηρὸν καὶ χυλοὺς ἀερίας καὶ σεληνίτιδος μῖξον καὶ πλάσον Ἑρμῆν ὑπόκενον
toma cera anaranjada y jugo de aérea y de hiedra terrestre, mézclalo y modela un Hermes hueco