ἀεροβάτης
ἀεροβάτης, one who walks the air
ἀερο-βάτης, ου, ὁ,
- one who walks the air, Poet. ap. Plu. Frig. 2.952f.
que anda por el aire
ἀεροβατᾶν ... ἀνέμων
δρομεύς
ἀερο·βάτης, ου (ὁ) [ᾱᾰ] qui s’avance dans les airs, Fr. lyr. adesp. 129 Bgk.
Étym. ἀήρ, βαίνω.
ἀεροβάτης, ὁ, Luftwandler, p. bei Plut. pr. frig. 17, vonden Winden.
ἀεροβάτης
- one who walks the air, Plut.