ἀερόεις
ἀερόεις,
- = ἠερόεις (q. v.), Τάρταρος Tab.Defix. 108.3 (iii B. C.), cf. Hsch.
I
1 nebuloso, turbio, oscuro
Τάρταρος
κέλευθα
ζόφος
ἀερόεν· μέλαν. βαθύ. μέγα
ὁμιχλώδη καὶ σκοτεινόν
2 azul, grisáceo
ἴασπις
μόλυβδος
• lívido
χροιή
II
1 aéreo, ligero
πνεῦμα
2 rápido
ὄναγρος
3 aéreo, que vive en el aire
ὄρνεα ἀερόεντα
*ἀερόεις, seul. épq. et ion. ἠερόεις, όεσσα, όεν :
1 brumeux, sombre, Il. 8, 13, etc. ; Od. 20, 64 ; Hés. Th. 119, etc. ||
2 sombre, en gén. DP. 724 ; Man. 6, 391 ||
3 p. ext. livide, en parl. d’un malade, Nic. Th. 257.
Étym. ἀήρ, ion. ἠήρ.