ἀκάθεκτος
ἀκάθεκτος, ungovernable
ἀκάθεκτος, ον,
- ungovernable, Ps.-Phoc. 193, Plu. Nic. 8. Adv. -τως, λυττᾶν Ph. 2.48; μαργαίνειν Sch. Opp. H. 1.38.
1 no dominable, incontrolable
μηδ' ἐς ἔρωτα γυναικὸς ἅπας ῥεύσῃς ἀκάθεκτον
ἐπιθυμίαι
θράσος
δρόμος ἀ. ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας ἐπὶ τὴν μάχην ἠνύετο
2 adv. -ως de modo incontenible
λυττᾶν
μαργαίνειν
ἀ·κάθεκτος, ος, ον, qui ne peut être contenu ou gouverné, Ps.-Phocyl. 193.
Étym. ἀ, κατέχω.
ἀκάθεκτος, unaufhaltsam, θράσος Plut. Nic. 8.