ἀλγυντήρ
ἀλγυντήρ, causing pain
ἀλγ-υντήρ, ῆρος, ὁ,
- causing pain, τινῶν Orac. ap. Zos. 1.57.
que causa dolor o aflicción
ἄνδρες, φύτλης ἀθανάτων ἐρικυδέος ἀλγυντῆρες
ἀλγυντήρ, ῆρος (ὁ) qui cause de la douleur, Oracl. (Zos. 1, 57).
Étym. ἀλγύνω.