ἀλσοκομέω

ἀλσο-κομέω,

• to be keeper of a grove or precinct:—also ἀλσο-κομία, ἡ; .
• • bἀλσοκομικός, ή, όν, (ἀλσοκομική, ἡ, sc. τέχνη) Adv. -κῶς Poll. 7.141:— .