ἄλπνιστος

ἄλπνιστος, η, ον, Sup. of ἄλπνος (only in compd. ἔπαλπνος, q.v.),

• sweetest, loveliest, Pi. I. 5(4).12; cf. ἀλπαλέον (cod. -αῖον) · ἀγαπητόν, Hsch. (Cf. ἔλπω (ϝέλπω), Lat. volup.)

ἄλπνιστος, superl. von ἄλπνος (das nur in der Zusammensetzung ἔπαλπνος vorkommt), ζωᾶς ἄωτον Pind. I. 4.14, süß, lieblich (die Ableitung ist zw., gew. von ἔλπω, ἀλφεῖν, θάλπω).

ἄλπνιστος

• 1sweetest (v. Wackernagel, Kl. Schr. 831) δύο δέ τοι ζωᾶς ἄωτον μοῦνα ποιμαίνοντι τὸν ἄλπνιστον (Σγρ.: ἀνέλπιστον codd. et lex.: ἄλπιστον Calliergus: τὸν ἥδιστον καὶ προσηνέστατον. Σ.) I. 5.12

ἄλπνιστος Sup. adj. ( cf. ἔπαλπνος )

• sweetest, loveliest, Pind.