ἀλφηστικός
ἀλφ-ηστικός, ὁ,
- = ἀλφηστής II, Arist. Fr. 307, Diocl. Fr. 135.
ict. maragota, Labrus merula L., Arist.Fr.307, Diocl.Fr.135.
ἀλφηστικός, ή, όν, sorte de poisson de mer, Arstt. fr. 290.
Étym. cf. le préc.
ἀλφηστικός, = ἀλφηστής, v. ἀλφησταί, Arist. bei Ath. a.a.O.