ἀμαστίγωτος
ἀμαστίγωτος, unscourged
ἀμαστίγωτος, ον,
- unscourged, Ach.Tat. 5.18, Procop. Arc. 17.
no fustigado Ach.Tat.5.18.5, Procop.Arc.17.26, Synes.Ep.79.
ἀ·μαστίγωτος, ος, ον [ῑ] non fouetté, Syn. Ep. 79, 224d.
Étym. ἀ, μαστιγόω.
ἀμαστίγωτος, ungegeißelt, Sp.