ἀμφίαλος
ἀμφίαλος, sea-girt
ἀμφίᾰλος, ον, = foreg., freq. of Ithaca in Od., as 1.386, 395; of Lemnos, S. Ph. 146; with ref. to Corinth,
- of two seas, ἀ. Ποτειδᾶνος τεθμοί, of Isthmian games, Pi. O. 13.40.
- 2 living amid seas, ζῷον Plu. QConv. 2.667e.
- 3 ἡ ἀ. (sc. ὁδός) dub. l. in X. HG 4.2.13.
1 rodeado por el mar
Λήμνου πέδον ἀμφίαλον
πέτραι
2 entre dos mares
ἐν δ' ἀμφιάλοισι Ποτειδᾶνος τεθμοῖσιν
• ἡ ἀμφίαλος l.d., quizá el (camino) de la costa X.HG 4.2.13.
3 marino
ζῶον
ἀμφί·αλος, ος, ον [ᾰλ]
1 entouré par la mer, ép. d’Ithaque, Od. 1, 386, etc. ; de Lemnos, Soph. Ph. 1464 ||
2 baigné par la mer de deux côtés, en parl. de Corinthe, Xén. Hell. 4, 2, 13.
Étym. ἀ. ἅλς.
1. omgeven door zee.
2. tussen twee zeeën.
ἀμφίαλος, Hom. fünfmal, Versanfg Od. 21.252 ἐν αὐτῇ | ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ, mitten im Verse, an derselben Stelle ἐν ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ 1.386, 395, 401, 2.293, rings vom Meere umflossen, vgl. ἀμφί ; – Ποτειδᾶνος τεθμοί die auf dem Isthmus gefeierten Spiele Pind. Ol. 15.39 ; Λήμνου πέδον Soph. Phil. 1450 ; sp.D., z.B. πέτραι Opp. H. 1.122 ; Xen. Hell. 4.2.13 vom Isthmus, der auf beiden Seiten das Meer hat.
ἀμφίαλος
-ον
[ἀμφι- 3 + ἅλς1.]
Sea-girt.
Epithet of Ithaca Od. 1.386, 395, 401, Od. 2.293, Od. 8.252.
ἀμφῐᾰλος
- 1between the seas ἐν δʼ ἀμφιάλοισι Ποτειδᾶνος τεθμοῖσιν i. e. in the Isthmian games O. 13.40
ἀμφίαλος : sea-girt. (Od.)
ἀμφίαλος
ἅλς
- 1sea-girt, of islands, Od., Soph.
- 2of Corinth, between two seas, Horaceʼs bimaris, Xen.