ἀμφίον
ἀμφίον, ου, τό,
- = ἀμφίεσμα, S. Fr. 420 (anap.), D.H. 4.76, Sch. Arat. 1073 (pl.): ἀμφία καὶ οἰκήσεις IG 3.60. (From ἀμφί, as ἀντίος from ἀντί; ἄμφιον acc. to Sch.D.T.p.196 H.)
ἀμφίον, τό, Umwurf, Soph. frg. 370 ; Dion.Hal. 4.76.