ἀμφισβήτητος
ἀμφισβήτητος, debatable
ἀμφισ-βήτητος, ον,
- disputed, debatable, γῆ Th. 6.6.
disputado, en disputa
γῆ
ἀμφισβήτητος, ος, ον, contesté, disputé, Thc. 6, 6.
Étym. vb. d’ἀμφισβητέω.
ἀμφισβήτητος, ον, bestritten, γῆ Thuc. 6.6.
ἀμφισβήτητος
ἀμφισβητέω
- debatable, γῆ Thuc.