ἀμφισβήτημα
ἀμφισβήτημα, a point in dispute
ἀμφισ-βήτημα, ατος, τό,
- point in dispute, question, Pl. Tht. 158b, Arist. Pol. 1275b37, etc.
- 2 point maintained in argument, Pl. Phlb. 11b.
1 desacuerdo
πόλεων καὶ βασιλέων ἀ. διαιτῶν
ἀ. αὐτοῖς ... εἶναι
• punto contencioso
πρὸς τούτους
ἄγειν ἀ. πρὸς ἐκείνους (δικαστάς)
περὶ βίον ἀ.
περὶ τοῦ ὄναρ τε καὶ ὕπαρ
ὑπὲρ Δημαράτου
2 postura en la discusión Pl.Phlb.11b.
ἀμφισβήτημα, ατος (τὸ)
1 controverse, contestation, Plut. Sol. 18, Pomp. 39, M. 825e ||
2 sujet de discussion (philosophique ou autre), question discutée, Plat. Theæt. 158b ; Arstt. Pol. 3, 2, 4 ||
3 thèse soutenue par l’un des controversistes, Plat. Phil. commenc. b.
Étym. ἀμφισβητέω.
ἀμφισβήτημα, τό, Streit, Streitfrage, -punkt, Plat. Theaet. 158b ; Plut. Sol. 18 ; aber τὸ παρʼ ἡμῶν ἀμφ., unsere (entgegengesetzte) Behauptung, Plat. Phil. 11a.
ἀμφισβήτημα
ἀμφισβητέω
- a point in dispute, Plat., etc.