ἀνίωτος
ἀνίωτος, not liable to rust
ἀνίωτος [ῑ], ον, (ἰόω)
- not liable to rust, Arist. Mir. 833b31, PLeid.X. 36B.
que no se pone roñoso
σίδηρος
ἀν·ίωτος, ος, ον [ῑ] qui ne se rouille pas, Arstt. Mir. 48, 2, fr. 248.
Étym. ἀν-, ἰόω.
ἀνίωτος, [ῑ] nicht verrostet, σίδηρος Mirab. 48.