ἀνιτέον
ἀνιτέον, one must return
ἀνῐτέον, verb. Adj. of ἄνειμι,
- one must return, ὅθεν ἐξέβημεν D.H. Lys. 13.
hay que volver
ὅθεν ἐξέβημεν εἰς ταῦτα
ἀνιτέον [ᾰῐ] vb. d’ἄνειμι, DH. Lys. 13.