ἀνίσωσις
ἀνίσωσις, equalisation
ἀνίσωσις [ῐ], εως, ἡ,
- equalization, Th. 8.87, Pl. Lg. 740e.
- II (ἀ- priv.) inequality, Mich. in EN 15.22.
acción de igualar a dos bandos contendientes, Th.8.87
• fijación exacta
τῶν πεντακισχιλίων καὶ τετταράκοντα οἴκων
desigualdad Mich.in EN 15.22, Simp.in Ph.433.17.
ἀνίσωσις, εως (ἡ) [ᾰῐσ] action d’égaliser, Thc. 8, 87 ; Plat. Leg. 740e.
Étym. ἀνισόω.
ἀνίσωσις, ἡ, Ausgleichung, Thuc. 8.87 ; Plat. Legg. V.740e.
ἀνίσωσις
ἀνισόω
- equalisation, Thuc.