ἀνδρείκελος
ἀνδρείκελος, like a man
ἀνδρ-είκελος, ον,
- like a man, εἴδωλα D.H. 1.38; διατύπωσις Plu. Alex. 72.
I adj. que representa un hombre
εἴδωλα
διατύπωσις
II subst. τό
1 imagen de un hombre, lo humano
συμμειγνύντες τε καὶ κεραννύντες ἐκ τῶν ἐπιτηδευμάτων τὸ ἀνδρείκελον
combinando y mezclando con ayuda de los hábitos lo más propiamente humano
• imagen, estatua
ἀνδρείκελον αὐτοῦ Καίσαρος
ὅπως ἀνδρείκελα τεύξῃ
2 colorete de color carne
τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑπαλειφόμενος ἀνδρεικέλῳ
ἀνδρ·είκελος, ος, ον, semblable à un homme, DH. 1, 38 ; Plut. Alex. 72 ; τὸ ἀνδρείκελον (s. e. εἴδωλον) statue d’homme, App. Civ. 2, 147 ; A. Pl. 221 ; ou (s. e. χρῶμα) couleur de chair, particul. pour imiter une figure d’homme, Xén. Œc. 10, 5 ; Plat. Crat. 424e ; Arstt. G.A. 1, 18, 47.
Étym. ἀνήρ, εἴκελος.
ἀνδρείκελος, einem Manne, Menschen ähnlich, τὸ ἀνδρ., sc. χρῶμα, eine Farbenmischung, der Fleischfarbe des Menschen entsprechend, Tim. Lex. Pl. χρόα ἐπιτηδεία πρὸς ἀνδρὸς μίμησιν, zu Plat. Crat. 424d ; übertr., συμμιγνύντες καὶ κεραννύντες ἐκ τῶν ἐπιτηδευμάτων τὸ ἀνδρ., im Ggstz des θεοείκελος, ein Bild des Menschen, Rep. VI.501b ; τύπωσις Plut. Alex. 72 ; εἴδωλα Dion.Hal. 1.38. Als Schminke gebraucht, ὀφθαλμοὺς ὑπαλειφόμενος ἀνδρεικέλῳ Xen. Oec. 10.5 ; ἀνδρεικέλου χρῶμα ibd. 6. Bei Theaet.Schol. 4 (Plan. 221) Statue.
ἀνδρείκελος
ἀνήρ, εἴκελος
- like a man, Plut.