ἀνθάμιλλος
ἀνθάμιλλος, vying with, rivalling
ἀνθᾰμιλλ-ος, ον,
- vying with, rivalling, E. Ion 606.
rival
τοῖς ἀνθαμίλλοις εἰσὶ πολεμιώτατοι
ἀνθ·άμιλλος, ος, ον [ᾰμ] rival, Eur. Ion 606 ; Lyc. 429.
Étym. ἀντί, ἅμιλλα.
ἀνθάμιλλος, dagegen wetteifernd, Nebenbuhler, Eur. Ion. 606 ; Lycophr. 429.
ἀνθάμιλλος
ἅμιλλα
- vying with, rivalling, Eur.