ἀνθυπάρχω
ἀνθυπάρχω, to be set over against
ἀνθυπ-άρχω,
- to be set over against, of ἀντίστοιχα, Stoic. ap. Plu. Sollert. 2.960b.
oponerse a su vez
τῷ λογικῷ ... τὸ ἄλογον ἀντικεῖσθαι καὶ ἀνθυπάρχειν
ἀνθ·υπάρχω, t. stoïc. être opposé, Plut. M. 960b.
Étym. ἀντί, ὑ.