ἀντροδίαιτος
ἀντροδίαιτος, living in caves
ἀντρο-δίαιτος [ῐ], ον,
- living in caves, Orph. H. 32.3; of Pan, ib. 11.5.
que vive en cuevas
ἀντρο·δίαιτος, ος, ον, qui vit dans les cavernes, Orph. H. 31, 3.
Étym. ἄντρον, δίαιτα.
ἀντροδίαιτος, (δίαιτα), in Höhlen lebend, Athene, Orph. H. 31.