ἀποδάκνω
ἀποδάκνω, to bite off a piece of
ἀποδάκνω,
- bite off a piece of, ἄρτου Aristomen. 14:—Pass., μῆλα ἀποδεδηγμένα with pieces bitten out, Luc. Tox. 13: also c. acc., bite off, τὴν αὑτῆς γλῶσσαν Polyaen. 8.45.
- 2 abs., bite, gnaw, ὀδάξ Cratin. 164, cf. X. Smp. 5.7, Tab.Defix.Aud. 237.18 (Carthage, i A. D.):—Pass., have oneʼs tongue bitten, as by a pungent substance, Arist. Pr. 958b7.
1 morder, morder un pedazo c. gen.
ἄρτου
• c. ac.
τὴν αὑτῆς γλῶτταν
τὴν κεφαλὴν τοῦ ἄρρενος
μήλου μικρόν
μῆλα ἀποδεδηγμένα
• abs.
ὀδάξ
2 picar
διὸ καὶ τὸ ἀποδάκνεσθαι συμφέρει, οἷον κρόμμυον
por eso el experimentar picazón es también conveniente, como ocurre con la cebolla
ἀπο·δάκνω (f. -δήξομαι, ao. 2 ἀπέδακον, part. pf. pass. ἀποδεδηγμένος, etc.) déchirer avec les dents, mordre dans, Xén. Conv. 5, 7 ; Aristom. (Ath. 11d) ; Luc. D. mer. 12, 1, etc. ||
Moy. m. sign. Arstt. Probl. 31, 9.
ἀποδάκνω, (δάκνω), anbeißen, ἄρτου δὶς ἀποδακών Aristom. com. Ath. I.11d ; Xen. Symp. 5.7 ; μῆλα ἀποδεδηγμένα Luc. Tox. 13.
ἀποδάκνω
- 1to bite off a piece of a thing, c. gen.:—Pass., μῆλα ἀποδεδηγμένα with pieces bitten out, Luc.
- 2absol. to bite hard, gnaw, Xen.