ἀπρόσπταιστος
ἀπρόσ-πταιστος, ον,
- = ἀπρόσκοπος (A), Hp. Ep. 17.
indemne
τὴν γὰρ ὀρθὴν κέλευθον τῆς ἀρετῆς οὐ θεωρεῦσι ... ἀπρόσπταιστον
•
ἀπροσπταίστῳ· ἀσκανδαλίστῳ
ἀ·πρόσπταιστος, ος, ον, c. ἀπρόσκοπος 2, Hpc. 1283, 50.
ἀπρόσπταιστος, unverletzt, Hippocr.