ἀπροσφώνητος
ἀπροσφώνητος, not accosted
ἀπροσ-φώνητος, ον,
- not accosted, Cic. Att. 8.8.1.
- 2 unnoticed, unremarked, Plu. Gen.Socr. 2.575b, Sch. A.R. 1.645.
a quien no es dirigida la palabra,
omnis nos ἀπροσφωνήτους ... relinquebat
παρῆλθον αὐτὸν ἀπροσφώνητον
• de cosas no comentado o aludido
οὐδὲν ἀθέατον οὐδὲ ἀπροσφώνητον ἐκφεύγει τῶν καλῶς ἢ τοὐναντίον γεγονότων
ἀ·προσφώνητος, ος, ον :
1 à qui l’on n’adresse pas la parole, Cic. Att. 8, 8, 1 ||
2 non signalé, Plut. M. 575b.
Étym. ἀ, προσφωνέω.
ἀπροσφώνητος, 1) nicht angeredet, nicht begrüßt, Cic. Att. 8.8.
2) unerbittlich, Plut.; Schol. Ap.Rh. 1.645. Vgl. ἀπροσήγορος.
2) unerbittlich, Plut.; Schol. Ap.Rh. 1.645. Vgl. ἀπροσήγορος.