ἀπρόσμαχος
ἀπρόσμαχος, irresistible
ἀπρόσ-μᾰχος, ον,
- irresistible, S. Tr. 1098; τινί Luc. Tox. 48.
1 de pers. y abstr. irresistible, contra quien no se puede luchar
τέρας
θηρίου ὄψις
σοφία
εἶδος
εὖχος
• c. dat.
τὸ τοιοῦτο σύνταγμα ... ἀπρόσμαχον τοῖς ἐχθροῖς
ὁ Ἀντίγονος καὶ ἦν τοῖς ὅλοις ἀ.
2 de cosas inexpugnable
τὸ ἀ. ... τοῦ πύργου μέρος
ἀ·πρόσμαχος, ος, ον [μᾰ] contre qui l’on ne peut combattre, irrésistible, Soph. Tr. 1098 ; Luc. Tox. 48.
Étym. ἀ, προσμάχομαι.
ἀπρόσμαχος, unüberwindlich, τέρας, der Cerberus, Soph. Tr. 1088 ; Sp.
ἀπρόσμαχος
προσμάχομαι
- irresistible, Soph.