ἀρίσημος
ἀρίσημος, very notable
ἀρίσημος [ᾰρῐ], ον, (σῆμα)
- notable, ἀρίσημα δὲ ἔργα τέτυκτο h.Merc. 12; καὶ τύμβος καὶ παῖδες ἐν ἀνθρώποις ἀρίσημοι Tyrt. 12.29; ἀνήρ Hp. Ep. 10; εἰκών Epigr.Gr. 260 (Cyrene).
- II plain, visible, τρίβος Theoc. 25.158. Adv. -μως Hld. 6.14.
I
1 fácil de ver, bien visible
τρίβος
2 ilustre, famoso
τύμβος καὶ παῖδες
ἀνήρ
ἔργα
ἱρά
εἰκών
II adv. -ως muy claramente
τὴν μαντείαν ἀ. δηλοῦν
ἀρί·σημος, ος, ον [ᾰῐ]
1 notable, remarquable, Hh. Merc. 12 ||
2 tout à fait visible, Thcr. Idyl. 25, 157 (dor. ἀρίσαμος [σᾱ]).
Étym. ἀρι-, σῆμα.
ἀρίσημος, (σῆμα), sehr deutlich, offenkundig, H.h. Merc. 12 ; ἀρίσαμος Theocr. 25.158.
• Adv. ἀρισήμως Heliod. 6.14.
• Adv. ἀρισήμως Heliod. 6.14.
ἀρίσημος
σῆμα
- Ivery notable, Hhymn., Tyrtae.
- IIvery plain, visible, Theocr.