Ἀριστάρχειος
Ἀριστάρχειος, of Aristarchus
Ἀριστάρχειος, α, ον,
- of Aristarchus (the critic), Str. 2.3.8; αἱ Ἀ. (sc. ἐκδόσεις) Sch.Il. Oxy. 221 iv 22, xi 15.
aristarqueo, de Aristarco (el Gramático)
ἐπὶ τῆς Ἀρισταρχείου (γραφῆς)
• οἱ Ἀ. los aristarqueos gramáticos de la escuela de Aristarco, Herodicus SHell.494.1, Sch.Il.1.591.
Ἀριστάρχειος, ος, ον [ᾰρι] d’Aristarque, Str. 103 ; Ath. 113d.
Étym. Ἀρίσταρχος.