ἀρημένος
ἀρημένος, distressed, worn out
ἀρημένος [ᾱ], η, ον, pf. part. Pass., expld. by Gramm. by βεβλαμμένος,
- distressed, worn out, once in Il., γήραϊ λυγρῷ κεῖται ἐνὶ μεγάροις ἀ. 18.435; more freq. in Od., ὕπνῳ καὶ καμάτῳ ἀ. 6.2; τίπτε τόσον, Πολύφημʼ, ἀρημένος ὧδʼ ἐβόησας; 9.403; γήρᾳ ὑπὸ λιπαρῷ ἀ. 11.136; δύῃ ἀ. 18.53. [Prob. akin to ἀρή, Ἄρης.]
abatido, consumido
γήραϊ λυγρῷ κεῖται ἐνὶ μεγάροις ἀ.
Ὀδυσσεὺς ὕπνῳ καὶ καμάτῳ ἀ.
τίπτε, τόσον, Πολύφημ', ἀ. ὧδ' ἐβόησας
ἄνδρα γέροντα, δύῃ ἀρημένον
•Cf.
ἀρημένος [ᾱ] seul. masc. accablé, Il. 18, 435 ; Od. 6, 2, etc.
Étym. part. pf. pass. d’un verbe inus.
ἀρημένος, einzeln stehendes partic. perf. pass., gequält, gedrückt, τίπτε τόσον ἀρημένος ὧδʼ ἐβόησας Od. 9.403 ; ὕπνῳ καὶ καμάτῳ 6.2 ; ἄνδρα γέροντα, δύῃ ἀρημένον 18.53, 81 ; γήραϊ λυγρῷ Il. 18.435 ; γήραι ὕπο λιπαρῷ Od. 11.136, 23.283.
ἀρημένος
[a pf. pple. pass. app. formed direct fr. ἀρή2 (the a being retained against analogy). Cf. δεδουπότος, κεκοπώς, πεφυζότες.]
Worn out, impaired, broken down Il. 18.435: Od. 6.2, Od. 11.136 = Od. 23.283, Od. 18.53, 81.
App., hurt, harmed Od. 9.403.
ἀρημένος : overcome, overwhelmed, burdened; ὕπνῳ καὶ καμάτῳ, Od. 6.2; γήραϊ λυγρῷ, Il. 18.435; δύῃ ἀρημένον, Od. 18.53.