Ἀρήϊος
Ἀρήϊος, warlike
Ἀρήϊος [ᾰ], η, ον, also ος, ον,
- Ion. for Ἄρειος, Hom., etc.; δαίμων Ἀ. Jul. Or. 4.154c:—pecul. fem. Ἀρηιάς, άδος, Q.S. 1.187.
Ἀρήϊος, ου (ὁ) [ᾰ] Aréïos, Argonaute, A. Rh. 1, 118.
Étym. v. le préc.