ἀρθρόω
ἀρθρόω, to fasten by a joint
- fasten by a joint:—Pass., to be jointed, κνημὶς περὶ σφυρὸν -οῦται Hermipp. 47.3; σώματα ἠρθρωμένα well-jointed, well-knit, Hp. Aër. 20; κνῆμαι ἠρθρωμέναι Arist. Phgn. 810a28.
- II mostly of words, utter distinctly, γλῶσσα ἀρθροῖ τὴν φωνήν produces articulate sounds, X. Mem. 1.4.12 (but ἀρθρῶσαι γλῶσσαν καὶ νόον nerve the tongue and mind, v.l. in Thgn. 760); of persons, render articulate, καί μʼ εἰς τοῦτο . . ἤρθρωσαν οἱ θεοὶ ὅπως . . Nic.Dam. p.65 D.
I tr., en v. act.
1 articular gener., de la lengua
τὴν φωνήν
ἡ γλῶσσα ἀρθροῖ προσβάλλουσα
• fig.
τὸ στόμα ... ἐπὶ πλέον ἤρθρωσας
diste mayor articulación a mi lengua
• acompasar
τὰ τύμπανα
2 conformar
ἡ δ' ἄρκτος ... ἀρθροῖ τὸ γέννημα τῷ στόματι
• fig.
καί μ' εἰς τοῦτο ... ἤρθρωσαν οἱ θεοὶ ὅπως ...
• en v. med.-pas. dividirse en miembros
ἡ δὲ σὰρξ αὐξομένη ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἀρθροῦται
II intr., en v. med.
1 articularse
κνημὶς δὲ περὶ σφυρὸν ἀρθροῦται
αἱ δὲ πλάται πρὸς τὰ γυῖα ἤρθρωνται
ἀρθροῦται ἄμεινον καὶ τὰ εἴσω τοῦ σώματος καὶ τὰ ἔξω
• de una llama que habla
τῆς φλογὸς εἰς διάλεκτον ἀρθρουμένης
• en perf. estar bien dotado de articulaciones de los escitas
ἠρθρωμένα τὰ σώματα μᾶλλον
κνήμας ... ἠρθρωμένας
• de la voz
ἐν τῷ στόματι ἀρθροῦται
2 fig. resultar, tornarse coherente
ἠρθρωμένης καὶ λογικῆς διανοίας
τὸν δὲ κατὰ διάνοιαν λόγον ἀρθρούμενον
ἀρθρωθήσεται πάντα
• hacerse evidente Hsch.
1. articuleren (bij het spreken).
2. pass. gewrichten hebben; perf. pass.
- to fasten by a joint:— of words, ἡ γλῶσσα ἀρθροῖ τὴν φωνήν the tongue produces articulate sounds, Xen.; but, ἀρθροῦν γλώσσην καὶ νόον to nerve the tongue and mind, Theogn.