Logeion | ἄρθρον

ἄρθρον, τό, (ἀραρίσκω)

joint, Emp. 17.22, etc.; ἄρθρων πόνοι Hp. Aph. 3.31, al.; ἅπαν κατʼ ἄρθρον S. Tr. 769; κρᾶτα καὶ ἄρθρα the head and joints of the neck, Id. Ph. 1208 (lyr., codd.); esp. the socket of the ankle-joint, ὁ ἀστράγαλος ἐξεχώρησε ἐκ τῶν ἄ. Hdt. 3.129; in Hp. Art. I, al., ball of a joint, opp. socket (κοτύλη), cf. Gal. 18(2).487 (but socket in Hp. Loc.Hom. 6); μάρψας ποδός νιν ἄρθρον ᾗ λυγίζεται S. Tr. 779, cf. Ph. 1202 (lyr.).
- - 2 generally, of limbs, etc., esp. in pl., ἄ. ποδοῖν the ankles, Id. OT 718, cf. 1032; of the legs, βραδύπουν ἤλυσιν ἄρθρων προτιθεῖσα E. Hec. 67 (lyr.); ἄ. τῶν κύκλων eyes, S. OT 1270; ἄ. στόματος the mouth, E. Cyc. 625; θέναρ διῃρημένον ἄρθροις lines, Arist. HA 493b33; τὰ ἄ. alone, genitals, Hdt. 3.87, 4.2, Arist. HA 504b23, al; τὰ ἐντὸς ἄ. the internal organs, Mnesith. ap. Orib. 8.38.7: metaph., ἄ. τᾶν φρενῶν Epich. 250: in sg., ἄρθρον τῆς φωνῆς vocal articulation, Arist. HA 536a3.
- II Gramm., connecting word, Id. Po. 1457a6; esp. of the article, Id. Rh.Al. 1435a35, Chrysipp.Stoic. 2.45, D.H. Th. 37, al.

I

1 articulación gener. ἄρθρων πόνοι Hp.Aph.3.31, en concr. ὤμου ἄ. Hp.Art.1, περὶ ἄρθρων tít. de una obra de Hp., Hp.Art., de las vértebras del cuello κρᾶτα ... καὶ ἄρθρα S.Ph.1207, ἄ. χειρὸς καὶ βραχίονος καρπός Arist.HA 494^a2, ἀστράγαλος ἐξεχώρησε ἐκ τῶν ἄρθρων Hdt.3.129, μάρψας ποδός νιν ἄρθρον ᾗ λογίζεται S.Tr.779

• de las líneas de la mano θέναρ ... διῃρημένον ἄρθροις Arist.HA 493^b33.

2 miembro esp. en plu., Hp.Art.10, (Φιλότης) ἥτις καὶ θνητοῖσι νομίζεται ἔμφυτος ἄρθροις Emp.B 17.22, ἅπαν κατ' ἄρθρον en todo el cuerpo S.Tr.769

• de miembros particulares: pies βραδύπουν ἤλυσιν ἄρθρων προτιθεῖσα E.Hec.67, genitales μοιχὸς ἐάλω ποτέ ... ἄρθρα ἐν ἄρθροις ἔχων Sol.Lg.28c, τὰ ἄρθρα Hdt.3.87, cf. Hsch., órganos internos τὰ ἔντος ἄρθρα Mnesith.Ath.51.29

• en formas perifr. ἄρθρα τῶν ... κύκλων ojos S.OT 1270, ποδῶν ... ἄρθρα pies S.OT 1032, ἄ. στόματος boca E.Cyc.625, ἄρθρα ταῦτα τᾶν φρενῶν (e.e. φρένες) Epich.240, τὰ ἄρθρα τῆς καρδίας el corazón LXX Ib.17.11.

II

1 en el plano lingüístico ἄρθρον τῆς φωνῆς lenguaje articulado Arist.HA 536^a3

• parte de la oración Phld.Rh.1.185.20.

2 gram. palabra de unión (artículo, αὐτός, preposiciones, etc.) Arist.Po.1457^a6, D.T.634.5

• de ahí artículo Anaximen.Rh.1435^a35, A.D.Synt.331.19, Chrysipp.Stoic.2.45, Demetr.Eloc.23, Plu.2.372d, Aristid.Quint.78.29

• ἄρθρα δεικτικά pronombres A.D.Pron.5.19.
•De *ar- < *H₂er- ‘ajustar’; *H₂er-dhro-, v. ἀραρίσκω.

ἄρθρον, ου (τὸ)

1 jointure, articulation, Hdt. 3, 129 ; Hpc. 761g, etc. ; Att. ; ποδὸς ἄ. Soph. Ph. 1201, le pied ; ἄρθρα τῶν κύκλων, Soph. O.R. 1270, les yeux ; ἄρθρα στόματος, Eur. Cycl. 625, la bouche ; abs. les parties sexuelles, Hdt. Arstt. ||

2 t. de gr. articulation dans le langage, particul. l’article, DH. Thuc. 37, etc. ; Plut. M. 372d, etc. ; p. ext. dans Aristote, non seulement l’article, mais encore le pronom οὗτος, les prépositions et les verbes employés en parenthèse, comme φημί, Arstt. Poet. 20, 1, 7 ; Rhet. Al. 26, 4 ; chez les gramm. ἄ. προτακτικόν, l’article proprement dit (litt. placé devant le nom) ; ἄ. ὑποτακτικόν, le pronom conjonctif (litt. article placé après) Dysc. Pron. 264c, etc.

Étym. ἀραρίσκω.

ἄρθρον -ου, τό [~ ἀραρίσκω]
1. als deel van lichaam
a. gewricht: ἄρθρων πόνοι gewrichtspijn Hp. Aph. 3.31; ἄρθρα ποδοῖν zijn enkels Soph. OT 718; kom, bekken: ἄρθρα τῶν αὑτοῦ κύκλων de kassen van zijn eigen ogen Soph. OT 1270; uitbr. geleding: κατ’ ἄρθρα ᾗ πέφυκεν volgens de natuurlijke geledingen Plat. Phaedr. 265e.
b. lid, ledemaat: ἐμοῦ ποδὸς ἄρθρον mijn voet Soph. Ph. 1202; vaak plur. ἄρθρα στόματος de lippen Eur. Cycl. 626; spec. genitaliën: τῶν ἄρθρων ἐπιψαύειν de genitaliën betasten Hdt. 3.87; ἄρθρα ἐν ἄρθροις ἔχων met zijn geslachtsdeel in het hare Luc. 47.10.
2. taalk. gewricht-woord; lidwoord.

ἄρθρον, (ἄρω), τό, das An-, Eingefügte, Gelenk, Glied, ποδός Soph. Phil. 1187 ; κύκλων, Augen, O.R. 1270 ; προσπτύσσεται χιτὼν ἅπαν κατʼ ἄρθρον Tr. 766 ; ὁ ἀστράγαλος ἐξεχώρησε ἐκ τῶν ἄρθρων Her. 3.129 ; Plat. Tim. 75d u. Folgde ; τὰ ἄρθρα, Zeugungsglieder der Stuten, Her. 3.87, 4.2.
Bei Gramm. der Artikel.

ἄρθρον *ἄρω

a joint, Soph.: esp. the socket of the ankle-joint, Hdt., Soph.:—in pl. joined with some other word, ἄρθρα ποδοῖν the ankles, Hdt.; ἄρθρων ἤλυσις the legs, Eur.; ἄρθρα τῶν κύκλων the eyes, Soph.; ἄρθρα στόματος the mouth, Eur.

Menu

Word wheel

ἄρθρον

Saved

Recent