ἀρθρώδης
ἀρθρώδης, well-jointed, well-knit
ἀρθρ-ώδης, ες,
- well-jointed, well-knit, X. Cyn. 4.1, Arist. Phgn. 810b 26.
- 2 articulated, opp. ἄναρθρος, Id. PA 667a9 (Comp.); esp. in sense of sq., Gal. 2.735. Adv. -δῶς ibid.
1 bien articulado
κεφαλαί
μετάφρενον
2 provisto de articulaciones o partes
καρδίαι
• subst. τὸ ἀρθρώδες la articulación de los huesos, Gal.2.735.
3 adv. -ῶς articuladamente
τῇ κατὰ μέρος ἀρθρω[δῶς] ἢ τῇ γε ἀθρόᾳ ἐπιβολῇ χρωμένους
valiéndose de la consideración de las partes en modo articulado o del conjuntoτὸ ἀ. ... ἀλλήλοις συμβάλλειν
ἀρθρώδης, ης, ες :
1 bien ajusté, Xén. Cyn. 4, 1 ; Arstt. Physiogn. 5, 8 ||
2 articulé, Arstt. P.A. 3, 4, 26 ; au cp. -έστερος.
Étym. ἄρθρον, -ωδης.
ἀρθρώδης, ες, gliederartig, kräftig, Xen. Cyn. 4.1 ; wie Arist. ἀρθρ. καὶ νευρῶδες vrbdt, μετάφρενον physiogn. 6.
ἀρθρώδης
εἰδος
- well-jointed, well-knit, Xen.