ἀρρενοκοιτέω Save Bailly 2024 Pape ἀρρενοκοιτέω, seul. ἀρσενοκοιτέω-ῶ, avoir des mœurs contre nature, Orig. 7, 181 Migne. Étym. ἀρρενοκοίτης. ἀρρενοκοιτέω, mit Knaben Unzucht treiben, Orac. Sibyll.