ἀρρενουργός
ἀρρενουργός, όν,
- = ἀρρενοποιός, Nicom. ap. Phot. Bibl. p.144 B.
que propicia la generación de hijos varones epít. de
τετράς
ἀρρενουργός, ός, όν, c. ἀρρενοποιός, Nicom. (Phot. 3, 597 a Migne).
Étym. ἄ. ἔργον.
ἀρρενουργός, καὶ ἔπανδρος, Nicomach. bei Phot. bibl. 144.15.