ἀρρενοκοίτης
ἀρρενοκοίτης, sodomite
ἀρρενο-κοίτης, ου, ὁ,
- sodomite, AP 9.686; (ἀρσ-) 1 Ep.Cor. 6.9.
ἀρρενο·κοίτης, ου (ὁ) homme de mœurs contre nature, Anth. 4, 194 ||
➳ ἀρσενο-, NT. 1 Cor. 6, 9 ; 1 Tim. 1, 10.
Étym. ἄρρην, κοίτη.
ἀρρενοκοίτης, ὁ, Knabenschänder, Ep.adesp. 361 (IX.686) u. Sp.