ἀσκελής

ἀσκελής, ές, (ἀ- euph., σκέλλω)

• dried up, withered, worn out, ἀσκελέες καὶ ἄθυμοι Od. 10.463.
• • • 2 neut. ἀσκελές as Adv., toughly, stubbornly, ἀ. αἰεί ib. 1.68, 4.543; ἀ. αὔτως Nic. Th. 278:—also ἀσκελέως αἰεί Il. 19.68.
  • II (ἀ- priv., σκέλος) without legs, Pl. Ti. 34a, Arist. GA 717b17.
  • • 2 (ἀ- copul., σκέλος) = ἰσοσκελής, even, of a balance, Nic. Th. 42.

2. ἀ-σκελής -ές [σκέλος] zonder benen; overdr. uitgeput: ἀσκελέες καὶ ἄθυμοι uitgeput en moedeloos Od. 10.463.

ἀσκελής ¹, ές (σκέλλω); Hom. Od. 10.463 ἀσκελέες καὶ ἄθυμοι, ohne Kraft u. Mut ; ἀσκελὲς αἰεὶ κεχόλωται 1.68, ohne Aufhören, ἀσκ. u. αἰεί parallel ; μηκέτι πολὺν χρόνον ἀσκελὲς οὕτως κλαῖε 4.543 ; ἀσκελέως αἰεὶ μενεαινέμεν Il. 19.68.
Die Natur des α ist zweifelhaft. Vgl. Nic. Ther. 42, 278.

ἀσκελής ², ές (σκέλος),
1) ohne Schenkel, καὶ ἄπους Plat. Tim. 34a.
2) mit gleichen Schenkeln, von der Waage, gleichwiegend, Nic. Th. 41.

ἀσκελής

-ές

[app. ἀ-2 + σκέλλω. Thus (1) dried up, and so withered,, (2) rigid (like dried wood).]

Hence

• • 1

    worn-out, wearied Od. 10.463.

  • 2

    In neut. ἀσκελές as adv., unrelentingly: κεχόλωται Od. 1.68.

    Unceasingly: μηκέτʼ ἀ. κλαῖε Od. 4.543.

ἀσκελής , ές (σκέλλω): withered, wasted, Od. 10.463; adv., ἀσκελές, obstinately, persistently, Od. 1.68, Od. 4.543; ἀσκελέως, unceasingly, with αἰεί, Il. 19.68.

ἀσκελής a_euphon, σκέλλω

• • • 1dried up, withered, Od.
    • 2neut. ἀσκελές as adv. toughly, obstinately, stubbornly, ἀσκελὲς αἰεί Od.; so, ἀσκελέως αἰεί Il.