ἀστυγείτων
ἀστυγείτων, near or bordering on a city
ἀστῠ-γείτων, ον, gen. ονος,
- near or bordering on a city, σκοπαί A. Ag. 309; πόλιες Hdt. 6.99, cf. 9.122, E. Hipp. 1161, Plu. Rom. 23; πόλεμοι Arist. Pol. 1330a18.
- 2 as Subst., neighbour to the city, borderer, Hdt. 2.104, 5.66, Th. 1.15, X. HG 1.3.2., SIG 633.10 (Milet., ii B.C.), etc.
1 vecino, limítrofe
σκοπαί
πόλιες
τῶν ἐγγὺς ἀστυγειτόνων Πελοποννησίων
• como subst. gener. en plu. οἱ ἀ. los vecinos
οἱ ἀστυγείτονες ἐπολέμουν
2 que es entre ciudades vecinas o limítrofes
πόλεμος
ἀστυ·γείτων, ων, ον, gén. ονος [ῠ]
1 voisin d’une ville ou proche d’une ville, Eschl. Ag. 309, d’où voisin, limitrophe, en parl. de la ville elle-même, Hdt. 6, 99, etc. ; ὁ ἀστυγείτων, Hdt. 2, 104, etc. ; Thc. 1, 15, etc. voisin de frontière ||
2 qui concerne des voisins de frontières : ἀ. πόλεμος, Arstt. Pol. 7, 10, guerre entre villes ou peuplades voisines.
ἀστυγείτων, ονος, der Stadt benachbart, σκοπαί Aesch. Ag. 300 ; πόλις Eur. Hipp. 1161 ; Her. 6.99 ; Din. 1.24 ; πόλεμοι, Kriege mit den Stadtnachbarn, Arist. Pol. 7.9 ; Pol. 21.7 ; πόλις Plut. Rom. 23 ; gew. οἱ, Grenznachbarn, Her. 1.30 u. öfter ; Thuc. 1.15 Dem. 59.106.
ἀστυγείτων
gen. ονος
- 1near or bordering on a city, Hdt., Aesch.
- 2as Subst. a neighbour to the city, a borderer, Hdt., Thuc.