ἀστυνομέω
ἀστυνομέω, to be an ἀστυνόμος, praetor urbanus
ἀστυ-νομέω,
- to be an ἀστυνόμος, D. Prooem. 55, OGI 483.1 (Pergam.), IG ΙΙ(4). 1145 (Delos).
- 2 at Rome, to be praetor urbanus, D.C. 42.22.
1 ser astínomo (v. ἄν τις ἀστυνομήσῃ δίς
2 en Roma ser pretor urbano D.C.42.22.2.
ἀστυνομέω-ῶ [ῠ] être astynome, Dém. 1461, 11 ; à Rome, être préteur, DC. 42, 22.
Étym. ἀστυνόμος.
ἀστυνομέω, ein Astynomos sein, Dem. proœm. 55 ; bei DC. Aedil sein.
ἀστυνομέω
ἀστυνόμος
- to be ἀστυ-νόμος, Dem.