ἀχωριστέω
ἀχωριστέω, to be inseparable
ἀχωριστ-έω,
- to be inseparable, Phld. D. 3.9.
ser inseparable
οὐ γὰρ ἀχωριστεῖν καὶ συμπεριπολεῖν τούτοις τοῖς ἄστροις ὑποληπτέον τοὺς θεούς
ἀχωριστέω, to be inseparable
ser inseparable
οὐ γὰρ ἀχωριστεῖν καὶ συμπεριπολεῖν τούτοις τοῖς ἄστροις ὑποληπτέον τοὺς θεούς