ἀχώλωτος Save DGE Bailly 2024 ἀχώλωτος -ον defectuoso στίχος Epiph.Const.Mens.M.43.245C. ἀ·χώλωτος, ος, ον, non mutilé, entier, Gal. 6, 341d. Étym. ἀ, χωλόω.