ἀχώριστος
ἀχώριστος, not parted, not divided
- not parted, undivided, Pl. R. 524c; inseparable, Arist. EN 1102a30, de An. 427a2; ἀρετὴ ἀ. ἡδονῆς Epicur. Fr. 506, cf. Ep. 3 p.64 U., Gal. 16.521, al. Adv. -τως Phld. Sign. 20.
- II (χῶρος) without a place assigned one, X. Lac. 9.5.
I
1 no separado
οὐ γὰρ ἂν ἀχώριστά γε δύο ἐνόει, ἀλλ' ἕν
pues (el alma) no las concebiría como dos cosas separadas, sino como una
2 inseparable c. gen.
ἀχώριστον ... τῆς ἡδονῆς τὴν ἀρετήν
τὸν δημιουργὸν ... ἀχώριστον ... τῆς ὕλης
σημεῖον ... ἀχώριστον αὐτῆς (παραφροσύνης)
τὰς ἀρετὰς ἀχωρίστους αὑτῶν
τὰ μὲν χωριστὰ σωμάτων, τὰ δὲ ἀχώριστα
ἡ ψυχὴ ... οὔτε σώματος ἀχώριστος
τῶν μυστη[ρίων
• abs.
δύο ἐστιν ἀχώριστα πεφυκότα
ἀ. τὸ κρῖνον
μνήμη
λόγος
• subst. τὸ ἀχώριστον la parte inseparable
τὸ ἀχώριστον τοῦ προσώπου
τοῦ νοῦ χωρίζοντος τὰ ἀχώριστα
τὸ χωριστὸν καὶ ἀχώριστον
3 que no tiene sitio o lugar
πολλάκις δ' ὁ τοιοῦτος καὶ διαιρουμένων τοὺς ἀντισφαιριοῦντας ἀχώριστος περιγίγνεται
muchas veces, al dividirse ellos en equipos para jugar a la pelota, se queda el tal sin sitio
II adv. -ως inseparablemente
τὸ συνεδρεῦον ἀχωρίστως ἑκάστῳ
ἀ. συνεπινοεῖται
1. niet gescheiden.
2. onscheidbaar van, met gen.
2) dem kein Platz angewiesen ist, Xen. Lac. 9.5.
• Adv ., Nicom. arithm. 1.6.
- Inot parted, not divided, Plat.
- II (χῶρος) with no place assigned one, Xen.