ἁρματίτης
ἁρματίτης, using chariots
ἁρμᾰτ-ίτης [ῑ], ου, ὁ,
- using chariots, Λυδοί Philostr. Im. 1.17.
1 de anim. de tiro para el carro
ἵππῳ ἁρματ[ίτῃ
2 de pers. diestro en el manejo del carro
Λύδοι ... ἦσαν ... ἁρματίται
ἁρματίτης, ου (ὁ) [μᾰ] qui va en char, Philstr. 788.
Étym. ἅρμα.
ἁρματίτης, zum Wagen gehörend, auf Wagen fahrend, Λυδοί Philostr.