ἄδουλος
ἄδουλος, unattended by slaves
ἄδουλ-ος, ον,
- unattended by slaves, ἄδουλα δώμαθʼ ἑστίας E. Andr. 593: c. gen., τῶν τοιούτων ἄδουλος unattended by . ., Ael. N A 6.10.
- 2 having no slaves, too poor to keep a slave, Phryn.Com. 18, Plu. Vit. aer. al. 2.831b.
- II impatient of slavery, ἀδουλότερος τῶν λεόντων Ph. 2.451.
1 que no tiene esclavos
†ἄδουλα δώμαθ' ἑστίας†
2 que no aguanta la esclavitud, no esclavo
ὁ σοφὸς ἀδουλότερος
ἄ·δουλος, ος, ον :
1 non gardé par des esclaves, sans esclaves, Eur. Andr. 593 ||
2 qui ne possède pas d’esclaves, Arr. Epict. 3, 22, 45 ; Plut. M. 831b ; particul. trop pauvre pour avoir des esclaves, Phryn. com. 2-1, 587, 1 Mein. ||
3 qui ne supporte pas l’esclavage, impatient de la servitude, Phil. 2, 451, au cp. -ότερος.
Étym. ἀ, δοῦλος.
ἄδουλος, ohne Sklaven, δώματα Eur. Andr. 593 ; βίος Phryn. com. B.A. 344, vgl. 25 ; so arm, daß man keinen Sklaven halten kann, Plut. neben ἀνέστιος, ἄοικος, vit. aer. al. 8.
ἄδουλος
- unattended by slaves, Eur.