ἄρδις
ἄρδις, point of an arrow
ἄρδις, ιος, ἡ,
- point of an arrow, acc. ἄρδιν Hdt. 4.81; acc. pl. ἄρδις (Ion.) 1.215; gen. ἀρδίων 4.81:—on A. Pr. 880 v. ἄπυρος.
- II arrow, Lyc. 63.
1 punta
οἴστρου δ' ἄ. ... ἄπυρος
el dardo no forjado del tábano
• gener. punta de flecha Hdt.1.215, 4.81, Call.Fr.70.
2 por extensión, en plu. flechas, dardos Lyc.63, AP 15.26.18 (Dosiad.), tb. en sg. Lyc.914.
•Dud. de *ardi-, cf. airl. aird ‘punto’, ‘dirección’, germ. erta de *artjan, ai. ardayati ‘dañar’.
ἄρδις, εως (ἡ)
1 pointe de javelot, dard, Hdt. 4, 81 ||
2 aiguillon, Eschl. Pr. 880 ||
➳ Acc. ἄρδιν, Hdt. 4, 81 ; acc. pl. ion. ἄρδις, Hdt. 1, 215.
ἄρδις, εως, ἡ, Pfeilspitze, Stachel, Aesch. Prom. 881 ; Her. 1.215, 4.81 u. Sp.
ἄρδις
- the point of an arrow, Hdt., Aesch.